Marjon en Meat Loaf 
 

Toen ik een jaar of 13- 14 was heb ik van mijn oudste broer de lp van Meat Loaf- Bat Out Off Hell gejat. Ik had een platenspeler op mijn kamertje staan en elke dag schreeuwde Meat Loaf uit mijn kamertje. Ik stond dan mee te zingen en te dansen. In de hoes zaten de songteksten en die leerde ik allemaal uit mijn hoofd. Niemand klaagde er ooit over, dus dat zegt al veel. Mijn broer vond de muziek tevens mooi en als we dan in de achterin de auto zaten, zaten we met z’n tweeën swingen op de achterbank.

Toen mijn ouders gingen scheiden is de Meat Love wat afgezakt. Maar het kwam terug! Mijn lieve broer begon weer met het draaien van een van mijn lievelingsnummers Bat Out Of Hell en ik was weer helemaal verkocht en samen waren we weer helemaal aan het swingen. 

Toen begon het bij mij door te slaan, maar omdat je op die leeftijd nog geen centjes had, kreeg ik van mijn broer de cd van Bat Out Of Hell. Ik ben hem nu nog dankbaar. Mijn moeder begon er nu ook aan te wennen en ze vond het ook mooi, weer een goede reden om de radio weer iets harder te doen.

Toen ik met mijn vriend ging samenwonen, wist hij natuurlijk niet wat hem te wachten stond. Gelukkig hebben we wel vaak dezelfde smaak wat muziek betreft en hij had er geen moeite mee dat ik Meat zo vaak draaide. Had ik weer een nieuwe cd, moest ie natuurlijk wel tig keer achter elkaar gedraaid worden en hij heeft nooit geklaagd. 

We vinden nu samen Heaven Can Wait toch nog steeds het mooiste nummer van Meat

Marjon van Dijk