Huupie en Meat Loaf
 

Ik denk dat voor de meesten geldt, dat “Paradise by the dashboardlight” toch wel een eerste kennismaking is geweest met Marvin Lee Aday. Eerlijk gezegd kende ik het nummer alleen van feestjes, waar bezopen ooms en tantes bij het horen van de beginnoten zich de benen uit hun lijf renden richting dansvloer, om zich vervolgens zowat een hartstilstand te bezorgen door het fanatiek meebrullen van “Paradise…”.

Op die momenten vond ik dat, als bijna-tiener, dus totaal niet een “Paradise”…

De eerste echte interesse kwam pas vanaf het moment dat “Anything for love” de hitlijsten bestormde. Een neef van me had het nummer net iets eerder ‘ontdekt’ en liet het me horen. Dat nummer heeft me doen besluiten naar de platenzaak te gaan en meteen te luisteren naar het album “Bat out of hell II”. Ik was gelijk verkocht. Ik had zelden meegemaakt dat muziek me direct zo in de ban hield. Het liefst had ik ‘em meteen meegenomen, maar ja… Mijn zakgeld van de laatste weken was op dat moment al helemaal opgebrast, moest ik dus nog een paar weken wachten voordat ik uiteindelijk dat schijfje mijn bezit kon maken. Het duurde niet lang of BOOH I was ook onderdeel van mijn collectie…

IIn mijn fanatisme wist ik diezelfde neef ook nog eens zo gek te krijgen mee te gaan naar de BOOH II-tour in Ahoy’. Dat concert heeft al mijn vermoedens bevestigd over de muzikale kwaliteiten van Meat en zijn band. Wat een energie, wat een passie! Ik had vooraf niet gedacht dat het bombastische van de CD, zo voelbaar kon zijn in een zaal. Geweldig!

Een bezoek aan de tour van “Welcome to the neighbourhood” kon uiteraard niet uitblijven. Wederom was Ahoy’ mijn reisbestemming en wederom was de show fantastisch. Het leuke van dit concert was eigenlijk toch wel dat mijn oudste zusje ook mee was. Ik had haar ook weten te besmetten met het Meat-virus! En ja, ook zij is nog steeds verknocht aan de energie en passie die Meat uitstraalt.

Mijn derde en vooralsnog laatste Meat concert was onderdeel van de “Very best of”-tour. In mijn beleving staat die me bij als de beste van de drie. Ik denk dat het er alles mee te maken heeft dat ik met mijn neus tegen het podium aanstond. Geweldig, om alles van zo dichtbij te kunnen meemaken. Dan zie je pas hoe Meat zich inleeft in zijn rol, hoe gepassioneerd hij op het podium staat en hoe vol overgave hij er staat voor zijn fans...

De laatste en zeker niet minst belangrijkste die ik kennis heb laten maken met Meat Loaf is mijn vriendin. In eerste instantie leek ze niet zo happig te zijn, maar na voldoende pogingen haar te ‘hersenspoelen’  is ook zij nu overstag. “Objects in the rear view mirror may appear closer than they are” is voor ons een all-time favorite. Voor haar zal het eerstvolgende Meat concert op Nederlandse bodem haar eerste zijn en ook zij zit er met smacht op te wachten. Zeker omdat we helaas niet aanwezig konden zijn op 23 april 2003…

Vreemd genoeg heb ik niet de neiging om de albums aan te schaffen die zijn uitgebracht tussen BOOH I en BOOH II. Wel zijn “Welcome to the neighbourhood”, “Live around the world” en “Couldn’t have said it better” onderdeel van mijn collectie. Verklaren kan ik het niet, maar de samenwerkingsverbanden met Jim Steinman spreken me het meest aan. Ik hoop dan ook dat de geruchten over BOOH III berusten op waarheid en dat ik vol vertrouwen kan uitkijken naar het derde deel in de “Bat”-serie.

 “That’s when rock and roll dreams come through”