|
|
Marvin Lee Aday wordt geboren op 27 september 1947 in het
Baylor Hospital in Dallas, Texas.
Later laat hij de naam Marvin veranderen in Michael vanwege een voor hem erg
vernederende Levi’s commercial: “Poor fat Marvin can’t wear Levi’s.” Normaal
gesproken een tijdrovende procedure, maar na zijn verhaal aangehoord te
hebben kost het de rechter minder dan een minuut om zijn verzoek in te
willigen. Zo wordt Marvin Michael.
Over de oorsprong van de naam Meat Loaf zijn meerdere verhalen bekend.
Een versie is dat Meat Loaf op de middelbare school een weddenschap afsloot,
dat hij een volkswagen over zijn hoofd zou laten rijden. Dat gebeurde ook en
daarna zei iemand: “Ya know, You’re as dumb as a hunk of Meat Loaf.”
Een andere versie is dat hij die naam kreeg nadat zijn Football coach eens
tegen hem schreeuwde: “Get off my team, you big hunk of Meat Loaf. “
In zijn autobiografie “To Hell and Back” vertelt Meat Loaf dat beide
verhalen weliswaar gebeurd zijn, maar dat zijn vader hem al Meat Loaf
noemde, bijna vanaf de dag dat zijn moeder met hem uit het ziekenhuis
thuiskwam.
In 1967 verhuist Meat Loaf naar Los Angeles, waar hij zijn eerste band
formeert: “Popcorn Blizzard” en later “Meat Loaf Soul” en “The Floating
Circus.” Het succes blijft uit, waarna Meat Loaf zich op het theater stort.
Zijn eerste successen heeft hij in de Musicals “Hair” en “Jesus Christ
Superstar.”
Hij neemt in 1970 een LP op met Stoney, een van de medespelers in “Hair”. De
LP “Stoney and Meat Loaf” wordt een commerciële flop.
Meat Loaf gaat in 1973 naar New York. Hij krijgt een rol in “Rainbow” van
Jim Rado, een vervolg op “Hair”. Daarna doet hij auditie voor “More than you
deserve” en daar ontmoet hij Jim Steinman, die hem onmiddellijk een rol
aanbiedt. Het nummer “More than you deserve” zal later op het album
“Deadringer” komen te staan.
In 1975 wordt Meat Loaf gevraagd voor een rol in de - inmiddels
legendarische - Rocky Horror Picture Show. Eerst in de theaterproductie,
later in de film. Hij speelt de rol van Eddie, een zombie-achtige bezorger
van kruidenierswaren. Zijn vertolking van “Hot Patootie Bless my soul” is
kort, maar overtuigend.
Intussen blijkt de samenwerking tussen Jim Steinman en Meat Loaf uniek te
zijn. Steiman’s lyrics en Meat Loaf’s stem en performance, die precies de
gedachten en de gevoelens achter de lyrics weet te pakken en te vertolken.
De nummers voor Bat Out of Hell zijn geboren, maar de ene na de andere
platenmaatschappij wijst het album af. Te theatraal, te dramatisch, te lang…
geschikt voor theater maar niet voor een album.
Totdat producer Todd Rundgren de nummers hoort en op slag geinteresseerd is.
Bat Out Of Hell ziet in oktober 1977 het levenslicht en breekt alle records.
Meer dan 30 miljoen exemplaren zijn er wereldwijd van verkocht, en dat maakt
het album het derde best verkochte album ter wereld, na “Thriller” van
Michael Jackson en “Dark side of the Moon” van Pink Flloyd.
Een jaarlang gaat het met het album steeds beter, maar met Meat Loaf gaat
het bergafwaarts. Teveel optredens, teveel promotie, en de constante druk
zichzelf steeds maar weer te moeten bewijzen. Drank, drugs, stemverlies en
totale uitputting zijn het gevolg. Hij beschrijft deze periode als volgt:
“Sally Field says that acting is like cutting yourself with razor blades.
Back in August 1978, I had cut myself to death with razor blades. There was
never a moment when we weren’t promoting. I was always on.” Het album “Bad
for Good” wordt uiteindelijk door Steinman in 1981 uitgebracht als
solo-album.
Meat Loaf krabbelt omhoog uit het dal, krijgt een rol in de film “Roadie” en
vindt zijn stem terug.
In 1981 wordt het album 'Dead Ringer' uitgebracht. Het succes van Bat out of
Hell wordt niet geëvenaard, maar het album levert wel 2 hits op: 'Dead
Ringer for Love' (duet met Cher) en 'Read 'em and weep'. Twee jaar later
volgt 'Midnight At The Lost And Found' en een jaar later het album 'Bad
Attitude', opgenomen in de beroemde Abbey Road Studios in London.
Meat Loaf ontmoet in 1986 de succesvolle Duitse pop-producent Frank Farian
en deze samenwerking resulteert in “Blind Before I stop.”
Eind jaren 80 wordt de samenwerking tussen Meat Loaf en Jim Steinman
hernieuwd en in 1993 beleeft hij een gigantische come back met “Bat out of
Hell II – Back into Hell”. I'd do anything for love wordt een wereldhit.
In 1995 volgt het “Welcome to the Neighbourhood” album, met daarop de hit 'I'd
Lie for you (and that's the thruth)', en in 1998 “The very best of Meat Loaf.”
Dat laatste album bevat, naast de grootste hits, ook drie nieuwe nummers.
De periode daarna heeft hij zich beziggehouden met acteren. Black Dog,
Outside Arizona, Crazy in Alabama , The Fight Club, The ballad of Lucy
Whipple, Rustin en the 51st state.
In 2001 treedt Meat Loaf op, tijdens de Night of the Proms. Ook werkt hij in
dat jaar aan een nieuwe album, met als werktitel 'Funhouse'. Het album zou
aanvankelijk eind 2001 verschijnen, daarna komen er berichten dat het album
in 2002 verschijnt onder de naam 'Testify'. Pas in 2003 verschijnt het album
echt, het krijgt de naam “Couldn’t have said it Beter”. In Duitsland wordt
de single 'Did I say that' een hitje. In andere landen is de titelsong de
eerste single van het album. Ter promotie geeft Meat Loaf in april een
succesvol concert in de Heineken Music Hall. Tijdens dit concert belooft hij
eind van het jaar terug te komen voor een nieuw concert. Deze belofte houdt
geen stand, wel doet hij in november Duitsland aan, waar hij onder meer in
Oberhausen een concert geeft.
In 2004 trekt hij naar Australie, waar een concert wordt opgenomen en
uitgebracht als DVD'Bat out of Hell: Live with the Melbourne Symphony
Orchestra'. Hij geeft aan dat het zijn laatste wereldtournee zal zijn.
In 2005 staat Meat Loaf onder meer op het Arrow Rock Festival in
Lichtevoorde. Tijdens dat optreden zingt hij één nummer dat bedoelt is voor
Bat out of hell III.
Bat Out of Hell III verschijnt in 2006. De invloed van Jim Steinman is
kleiner dan bij de eerste twee Bat-albums. Een behoorlijk aantal nummers
zijn van Steinmans hand, maar onder meer door gezondheidsproblemen van hem,
besluit Meat Loaf het album met andere mensen te voltooien. De algemene
opvatting is dan ook dat Bat 3 een aardig album is, maar het niet haalt bij
de eerste twee delen.
De jaren erna treedt Meat geregeld op, met wisselend succes. Onder meer bij
de optredens in 2007 en 2008 in de Heineken Music Hall valt hij vocaal
behoorlijk tegen. Bij andere concerten is zijn stem veel beter. Het lijkt er
dan ook op dat hij soms te veel vraagt van zijn lichaam en stem.
In 2009 duikt Meat Loaf weer de studio in. In april 2010 verschijnt zijn
nieuwe album "Hang Cool Teddy Bear".
|
|